Öğrenmek

Uzun ve çetin bir kış gününün sabahında, Aylin sobanın kenarında oturuyordu. Bir elinde çay bardağı, diğer elinde kitabı vardı. Kitaptaki satırlara yavaşça göz gezdiriyordu.

25 yıllık ömründe hep kitap okumayı sevmiş, evini ve odasını kitaplarla doldurmuştu. Etrafındakiler sürekli “Ne bu öğrenme aşkı, yeter! Ömrünü çürüteceksin, gözlerin bozulacak.” gibi eleştiriler yapıyorlardı. Ama Aylin, bütün eleştirilere rağmen elinden kitabını hiç bırakmazdı.

Üniversiteyi yeni bitirmiş, memleketine, sıcak yuvasına dönmüştü. Yeğeni, onu terminalden almaya geldiğinde, kitaplarla dolu kolileri görünce gülümseyip:
“Halacığım, sanırım kütüphane kuracaksın,” dedi ve hafif bir şamata ile kolilere yardım etmeye başladı.

Aylin taşınmayı bu yüzden sevmiyordu. Çünkü her seferinde eşyalarını, özellikle de kitaplarını kolilemek zor gelirdi. Eşyalar neyse bir şekilde halledilirdi, ama kitaplarına bir şey olur diye sürekli endişeleniyordu. Bu duruma alışmakta epey güçlük çekiyordu.

Elinde koliler dolusu kitap vardı ve hepsini de okumuştu. Satmaya kıyamıyor, okumak isteyene bile vermiyordu. “Kitaplarıma bir şey olursa, çizerler, yırtarlar…” diye düşünmeden edemiyordu. Aylin için kitaplar, kelimenin tam anlamıyla çok kıymetliydi.

Gel zaman git zaman, kuzeniyle alışveriş mağazasına girdiklerinde kuzeni, Aylin’in elini tutup çeyiz reyonuna sürüklemişti.

— Aylin abla, bak şu bardaklara, çok güzel değil mi?
— Çooook güzel, canım. Buradan sonra beraber kitapçıya da gidelim.

— Aylin abla, bak annenin istediği çay bardakları da var. Üstelik yanında ikili su bardağı hediye ediyorlar. Sana da çeyizlik bakalım, olur mu? Kitapçıya daha müsait bir zamanda gideriz. Hem sana soracaklarım da var.

Aylin’in kafasında sürekli bir soru dönüp duruyordu: “Bir türlü anlam veremiyorum, bir insan niye okumaktan hoşlanmaz?”

Sonunda bir yolunu bulup kitapçıya gitmişti. Raftaki bütün kitaplara göz gezdirdi ve daha önce fark etmediği bir kitap gözüne ilişti. Yavaşça kitabın olduğu rafa yaklaştı, eline aldı ve sayfalarını açtığında içinde yazan notu gördü: “Güçlü olmak zorundasın.”

Cümleyi her okuduğunda içinde bir şeylerin yandığını hissetti.
Güçlü olmak zorundasın… Güçlü olmak zorundasın…
Belki yüzlerce kez tekrarladı bu cümleyi. Nedense, bu basit ama güçlü sözler onu derinden etkilemişti.

“İyide, güçlü olmak ne demek?”

Bugüne kadar yaşadığı onca problem, rafa kaldırdığı tüm duygular bir anda “Güçlü olmak zorundasın” cümlesiyle gün yüzüne çıkmıştı.

“İyide, güç ne ki?” O kadar kitap okumasına rağmen bu kelimenin anlamını hâlâ tam olarak bilmiyordu. Geceler boyunca gözlerine uyku girmedi; zihni sürekli bu soru ve kitabın sözleri arasında gidip geliyordu.

Günler haftaları, haftalar ayları kovalarken, üniversiteden arkadaşı Melike bir mesaj attı ve onu bir kursa davet etti.

Aylin, “Zaten çok yoğunum, yeni bir şey denemeye enerjim yok,” diye düşündü ve hayır dedi. Bu da Aylin’in içinde hafif bir suçluluk hissi uyandırdı.

Bir süre sonra Melike tekrar davet gönderdi. Bu sefer Aylin, merakına yenik düşerek; “Ne olur ki, gitsem ne kaybederim? Belki kendim için yeni bir şeyler öğrenirim.” Böylece, hem arkadaşının ısrarı hem de kendi merakı onu kursa katılmaya ikna etti.

Sabah alarm sesiyle uyandı. Çantasına defterini ve kalemini koydu, kursa gitmek için yola koyuldu.

Ders bittiğinde ise bir türlü sınıftan çıkmak istemedi. Öğrendiklerinin karşısında hayretler içinde kalmıştı; zihni, duyduklarını sindirmeye çalışıyordu.

Hayatı boyunca bir şeyler öğrenmek için çabalamış, bunun için kitaplar okumuş ve mutlu olmaya çalışmıştı. Fakat öğrendikleri, hayatındaki problemleri çözmeye yetmemiş; üstüne üstlük zihnini iyice bulandırmıştı.

Önemli olan, sadece çok kitap okuyup bilgi sahibi olmak değildi. Hayatını toparlayacak, dününe göre daha mutlu ve başarılı olmasını sağlayacak bilgileri öğrenmekti. Yanlış bilgiler ise, ilerlemesine, mutlu olmasına ve ilişkilerini düzenlemesine engel olmuştu.

Aylin, asıl gücün gerçeğe sahip olmak olduğunu fark etmişti.

Yıllar sonra, “Bir şey kaybetmedim, ama çok şey kazandım,” diyerek gözyaşlarına boğulmuştu.

Gerçeği öğrenmiş, şimdi de bunu öğretmek için yeni bir yolculuğa çıkmaya karar vermişti.